Teambuildingsweekend (29 en 30 april 2016)

Hoera! Canticum Amicorum verjaart en bestaat nu al 15 jaar! De meeste leden zijn niet zo lang lid, maar zoals we dit weekend constateerden: leeftijd speelt bij muziek en musiceren geen grote rol. Zo is onze leeftijdsrange van onze leden divers: van drieëntwintig jaar tot ergens in de vijftig.

Dit weekend genoten we van ons jubileumuitje, gevuld met gezellige activiteiten en een overnachting in de Stay-Okay in Dordrecht. Vrijdagavond had de voor deze gelegenheid tot leven geroepen commissie een teambuildingsprogramma in elkaar gedraaid waar we met zo’n vijftien man (nou ja, drie mannen en de rest vrouwen) vol plezier aan deelnamen. Er waren drie verschillende spellen voorbereid waarbij we bij de eerste ronde onder andere meer te weten kwamen over elkaars auditievrees, solistenambities, douchezangkwaliteiten, ijver om te oefenen en voorkeur voor Opwekking.

In de tweede en derde ronde werd een beroep gedaan op onze improvisatiekwaliteiten, ritmegevoel, kennis van muziekstijlen en vooral de durf om eens goed gek te doen. Zo ontstonden er drie versies van ‘In Holland staat een huis’: een Middeleeuwse nonnenorde, die benadrukte dat de vrouw absoluut geen kind koos; een hysterische Weense operaversie waarbij we ons konden afvragen of tekst nog een rol speelt, of dat alles draait om tonen en coloratuur (in dit geval leek het verdacht veel op gillen); en tenslotte een versie in de modernere stijl waarbij de beat een grote rol kreeg toebedeeld.

In de derde ronde kregen we een oudhollands lied waarmee we in twee groepen volledig mochten bedenken hoe de juiste uitvoeringspraktijk zou zijn. Hilariteit alom over de borstbeenbeat, het Immortal-Bacheffect en het platrotterdamse (of toch Leidsachtige?) accent. HówJow! Eens fijn uitbuiten die ‘oow’, want in Hochduitse en Latijnse muziek is die uitspraak van de ‘o’ absoluut niet toegestaan! Maar ook de tweede uitvoering was een voorbeeld van hoogstaande kunst: een vraag en antwoordspel tussen twee koorgroepen, een meesterlijke improvisatie rondom het refrein, waarbij aloude meezingers als ‘Piet Hein’ te ontdekken waren. Tenslotte mag de uitmuntende dansstijl, het hossen, ook niet onvermeld blijven. Het mooiste vond ik dat ieder nieuwe talenten ten toon spreidde of misschien ter plekke ontdekte bij zichzelf.

Na kort of langer borrelen en na kort of langer (of in sommige gevallen bijna niet) slapen brak de zaterdag aan waar we opstartten met een stevig ontbijt. In sommige gevallen ging dat gepaard met een stevige gesprek rondom wetenschap en geloof, geloofsbeleving in verschillende gelederen van christelijk Nederland, maar in andere gevallen ging het simpel over de hardheid van het matras of de temperatuur van de slaapkamers.

In de loop van de zaterdagmorgen kregen we een heuse Braziliaanse percussieworkshop van Brapewo. De Brabantse goedlachse workshopleider begon met ons een heuse ‘Escola da samba’ waarbij ieder koorlid een slaginstrument mocht spelen. Nadat ons verteld was dat in de samba de vierde tel het belangrijkst is (in tegenstelling tot de eerste tel in ons klassieke repertoire) en na onze basisritmes per partij te hebben ingestudeerd, met behulp van zinnetjes als ‘Hier krijg ik hoofdpijn van’, kwam de focus op samen spelen te liggen. Tja, dat gaat niet in één keer goed… Het leukst waren de breaks, waarbij we ons schreeuw- en zangtalent mochten uitbuiten. Joy to the world in een heuse Braziliaanse samba: dubbel vreugde. En ten slotte is het, net als na 90 minuten sambagedruis bij de carnavalparade, het belangrijkste van het hele stuk om een goede laatste indruk bij je publiek achter te laten: 1,2,3 SAMBA!

’s Middags repeteerden we voor ons Koningsdagconcert met leden en oud-leden. Zo had elke koorgroep een nieuwe menging van stemmen en deden we ons best om het hele repertoire in een middag onder de knie te krijgen. Soms struikelend over de oud-Nederlandse zinnen en zoekend naar het juiste ritme en tempo. Maar onder leiding van Patrick en onder begeleiding van Gerben zetten we ’s avonds een kleurrijk concert neer voor ruim honderd bezoekers.

Na een vol en muzikaal weekend kijk ik met trots terug: blij om lid te mogen zijn, te mogen samenwerken met deze mooie mensen. Blij om mooie concerten neer te zetten. Dat doen we dan toch met Canticum! Hówjow!

 

Jacomine den Boer