Traditie

Afgelopen zaterdag mochten we met elkaar invulling geven aan een traditionele Engelse Evensong. De muziek dwaalt de dagen daarna zo af en toe door mijn hoofd met als kernstuk ‘Ye choirs of new Jerusalem’. Wat een rijke toekomst als we daar naar uit mogen zien en eenmaal in dat hemelse Jeruzalem mee mogen zingen in het koor van Zijn kinderen die Hem de lof en eer toebrengen!

Voor sommigen is de traditionele Engelse Evensong een nieuwe ervaring waarbij de parallel met ‘onze’ traditionele kerkdienst al snel in beeld komt. Voor anderen, zoals voor mijzelf, is het een herkenning en ook een vorm van ‘thuiskomen’. Als koor is het fijn om voor een volle kerk te mogen zingen, zeker ook in een dienst zoals deze waarin er een actieve betrokkenheid is van zowel het koor als gemeente. Doel van de diensten is het stichten van de gemeente, of dit nu anglicaans zingend of reformatorisch prekend gebeurt. Zowel de zanger, voorganger/spreker en luisteraar wordt bepaald bij het enige nodige: het eeuwige behoud van onze ziel gebaseerd op het zoenoffer van onze Heere Jezus Christus. Als Hij de bron is waaruit we leven is geen enkele dienst een gewoonte. De vorm waarin dit plaatsvindt is ondergeschikt, al hechten we veel waarde aan traditie. Ik hoop en wens dat wij als koor die boodschap over hebben kunnen brengen door middel van het gesproken en gezongen Woord en iedereen versterkt is in zijn of haar christenzijn.

Tradities hebben de neiging een gewoonte te worden waarbij de emotie geen rol meer speelt en een vorm van zakelijkheid krijgt. Wij moeten bewust werken aan het beleven van onze tradities en daar grote waarde aan toekennen. Niet vanwege de traditie zelf, maar veel meer en bovenal vanwege de boodschap die gebracht wordt. Als die geen centrale plaats meer inneemt is het een holle en lege traditie. Zo ligt er voor ons als koor ook een enorme uitdaging om dat bovenliggende doel na te streven.

Voor de zomervakantie heb ik een blog geschreven om mijzelf als koorlid te presenteren. Ik ben zo’n tien jaar lid geweest van een jongenskoor naar Engelse traditie. In die periode hebben we drie concertreizen naar Engeland gemaakt op basis van uitwisseling met het koor All Saints’ uit Peterborough. Tijdens die reizen hebben we hoofdzakelijk invulling gegeven aan de anglicaanse diensten door middel van de Evensongs.

Sinds kort zing ik weer bij het Gorcums Boys Choir en komende herfstvakantie gaan we weer op concertreis naar Engeland. Ik kijk er nu al naar uit om in al die mooie grote kathedralen te mogen zingen. Mij raakt het elke keer weer opnieuw dat er ondanks de strakke liturgie met het hart en vanuit de inhoud voorgedragen mag worden. Daar onderdeel van te mogen zijn in actieve zin laat blijvende indrukken achter!

Ik hoop en wens dat iedereen een gezegende avond heeft gehad. Wij kijken weer uit naar het volgende concert. Extra stimulerend is het dan als je naderhand van een luisteraar positieve feedback krijgt op het concert. Dat geeft weer nieuwe energie!